Vandaag, 28 augustus 2020, fietste ik weer voor het eerst naar een verpleeghuis. Ik mocht weer voorgaan! Wat waren wij, bewoners en vrijwilligers en muzikant en ikzelf, blij. Blij om elkaar na 6 maanden weer te kunnen zien.

Mijn laatste kerkdienst in een verpleeghuis was op zondag 1 maart 2020. Klik hier om deze bijeenkomst op 1 maart te kunnen volgen.

Vandaag stond de kerkdienst in het teken van Martin Luther King, Jezus en een vreemde vrouw en dor hout. Al fietsend bedacht ik me. Wat zou nou erger zijn: dorre beenderen of een dor hart?

De gele vlakken hieronder zijn buttons. Hier kunt u op klikken. Zo krijgt u een geluidsopname te horen van de bijeenkomst van vandaag. Sommige liederen beginnen mogelijk met een reclame. U kunt deze na ongeveer 5 seconden wegklikken.

Toen ik weer naar huis fietste, fietste er een donker jongetje voor me. Tegenliggers, opgeschoten jongens, schreeuwden van alles naar hem. Ik ging naast het jongetje fietsen en vroeg hem wat ze zeiden. Hij reageerde ontkennend. "Was het vervelend?", vroeg ik. Hij knikte met zijn hoofd. "Jij bent goed," zei ik, "laat je niet van de wijs brengen door wat deze jongens zeggen." Ik vertelde hem over Martin Luther King en wat voor bijzondere dag het vandaag is. Hij kende Martin Luther King niet. Ik vertelde dat deze man streed tegen machtsmisbruik en ongelijkheid en mensen opriep tot sociaal gedrag. Ik vertelde ook dat Martin Luther King is doodgeschoten. "Door de politie?", vroeg de jongen oprecht. Mijn hart brak een beetje.